نگفته بودي مي آيي ، خيلي وقت بود منتظرت بودم ...

   خوب شد آمدي . اما با خودت نگفتي اين طور سر زده كه خوب نيست ؟

   شايد دوست داشتم جور ديگري به استقبالت بيايم . شايد مي خواستم ...

   ولي نه ، خوب كردي بي خبر سر زدي . ممكن بود وقتي دارم خودم را آماده مي كنم براي حضورت ،

   كمي هم رنگ و لعاب ناخواسته قاطي قضيه ! شود و آنوقت خودم هم ندانم كدامش مربوط به خودم

   است و خودم كدامم ! 

    اين وسط تو را هم خوب نمي فهميدم كه حواسم به خودم بود ...

   ولي خوش معرفت ! اين چه آمدن و رفتني بود كه تازه وقتي درها را پشت سرت بستي فهميدم

   نيستي كه بگويم : اگر تا امروز مشتاقت بودم و بي قرار ديدنت نمي دانستم رسمت اين است .

    كه بكشاني ام و بعد در اوج رهايم كني به حال خودم ...

    از تنها پريدن مي ترسم ... از تنها راه رفتن ...

    باز با تنهايي می شود كنار آمد،

     با دلتنگي چه كنم ؟